Over de film
In 1975 speelde jazzpianist Keith Jarrett voor een stampvolle zaal in Keulen een van zijn beste concerten. De registratie van het optreden groeide uit tot een van de bestverkochte jazzalbums aller tijden, maar het had weinig gescheeld of het concert was er niet gekomen. Er was veel niet in orde. Zo was de concertvleugel zoek, waardoor Jarret op een ontstemde piano moest spelen, om maar wat te noemen. Dat Jarrett toch optrad danken we vooral aan Vera Brandes, toen 18 jaar oud. Ze bezocht al wel vaker nachtelijke jazzconcerten, dus ze kende die wereld een beetje. En met wat bluf wist ze ook al muziek te promoten. Ondanks haar leeftijd, de tegenslagen en haar geringe ervaring, maar dankzij haar doorzettingsvermogen, werd dit een legendarische concert met een uitverkocht optreden.
In Köln 75 draait het nu eens niet om de ster van de avond, maar om de onzichtbare krachten op de achtergrond. Het is een beetje muziekgeschiedenis, maar vooral ook een energieke ode aan de mensen achter de schermen.
