OVER DE FILM
Nee, het leven ís geen idylle. In deze mozaïekfilm worstelt een handvol mensen met de hobbels en kronkels die het leven ze toebedeelt. Ze zijn elk op hun eigen manier vastgedraaid. De meest in het oog springende persoon is Annika (Minis), een operazangeres. Voorts zijn er Annika’s broer Victor, de jongen Musa en een bejaarde dame. In een aantal krachtige, absurdistische, wrangkomische en soms ook surrealistische scènes volgen we deze personen, die allemaal te maken krijgen met ingrijpende gebeurtenissen. De onderlinge relaties worden gaandeweg duidelijk. Annika en Victor zijn, net als de andere personen trouwens, eigenlijk heel eenzaam. Het leven overkomt ze en in deze tragi-komische mozaïekvertelling heeft Rookus dat heerlijk uitgewerkt. Deze tweede speelfilm van hem is een geslaagd en knap gemaakt portret van de zoekende mens. Hij schreef zelf het scenario, waarin hij ook de Nederlandse calvinistische volksaard lijkt te willen doorgronden.
